โอ้ก็อดดดดดดด

ไม่เคยเจ็บตัวเยอะขนาดนี้มาก่อน บอกเลย

ยังไม่ทันจะเดินเข้าจตุจักร รองเท้าไม่รักดีแมร่งกัดจ้าา~~

อิฉันล่ะอยากจะเขวี้ยงทิ้ง เจ็บจากแผลเดิมด้วยแหล่ะ

เท้าถลอกเลย ไอ้บร้าาาาาาา!!! =[]=*
 
ได้จากรองเท้ากัดมา 5 แผล แต่ที่หน้าอายกว่านั้นคือ
 
เดินๆไปแล้วแบบ ไปเจอกับดัก ร่องคอนกรีตมันผุ!!

เราก็เดินไม่ดู ส้นทรีนไม่รักดีก็ไปตกร่องไป
 
ตกร่องแล้วไง เข่าอ่อน

เข่าอ่อนแล้วไง....

....

กุล้มเรยจ้าาา .... (   llllllll)

ถามว่าอายมั้ย? อายโคตรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร

แบบได้ยินเสียงหัวเราะมาจากด้านหลังด้วยอะ

เจ็บใจสลัดผักชั้นเจ็ด!!! รีบชิ่งเลยทีนี้

เดินวนเรื่อยๆ หาของให้บัดดี้ คือแบบเอาจริงๆนะ

ตั้งแต่เดินเข้าจตุจักรมา ถ้าเลี้ยวซ้ายแล้วเดินตรงไป

ได้ของกลับบ้านตั้งแต่ตอนนั้นละ

แต่เราไม่ค่อยได้มาเดินไงเลยไม่รู้ว่าพวกโซนขายกระเป๋ามันอยู่ตรงไหน
 
เราเดินตรงไปเลยจนถึงเจเจมอลล์อะ
 
เดินกลับมาถึงเจอ ซื้อเสร็จไม่แวะไรทั้งนั้นอะ
 
อยากกลับบ้านสุดใจขาดดิ้น เพราะเมื่อยมาก แดดก็ร้อน

ตัวเองก็ไม่ได้เอาหมวกเอาร่มไรไปด้วยนะ ดีใส่กางแก่งขาสั้น
 
ไม่งั้นร้อนตับแลบแน่ =..=
 
ขึ้นรถกลับบ้าน ซื้อชาเย็นจากเซเว่นมา
 
ถือไว้ปกติ รถก็ขับไป
 
ขับไปแล้วขึ้นเนินลงมากระแทกอย่างแรง

ชาเย็นในมือหล่น ใครเปียก?
 
เท้าอิฉันเต็มๆ!!

อยากจะร้องไห้ เจอแต่อะไรไม่รู้

ดีที่อย่างน้อยหาของให้บัดดี้เจอ ถ้าไม่เจอนี่ร้องไห้จิงๆนะเนี่ย555555

เอาเหอะกลับบ้านมา เสพลุงอาราชิต่อ
 
เติมพลังชีวิตที่ขาดหายไปจากจตุจักร
 
วู้วว~~ ทำซับยังไม่เสร็จเลยโว้ยยย~~


P.S ไปจตุจักรไม่มีร่มบังแดดคือหายนะ & ฝรั่งหล่อมาก555555

Comment

Comment:

Tweet